is. (ifla:hı, l ince okunur) kötü, güç bir durumdan kurtulma

geçenlerde kırmızı ışığın yeşile döndüğü bir anda kafamı biran çevirmemle göz göze geldiğimiz ve sonra farklı yollara giderek beni sorulara gark eden sol maşayı^{pdf}, parium’la yemeğe giderken tekrar gördüm. yemekten çıkarken yine ordaydı, hemen yanında bulunan mekana çöreklenip soda içerek lak lak ediyorduk ki, karşıdan gelen iki eski arkadaşımı görmemle yanımıza çağırmam bir oldu.

iki eski arkadaştan bisiklet delisi az eski arkadaşıma, daha o söylemeden bu senin mi dedim, o da kafasıyla onayladı. biriktirdiği 2000 türk lirasını yatırıp, amerika’dan gelmesini beklerken ne yaptığını düşünmeye başlamış, 2 ay sonra sürmeye başlayıncaya kadar, kalan 1000 lirayı da taksite bağlamış, şimdi sol maşa yatağının yanında olmadıkça uyuyamıyormuş.

oturduğumuz yerden kalkarken beni single veya fixed almamam konusunda çoktan ikna etmiş, bisiklete binmek isteyip istemediğimi soruyordu.

yaptım, evet sürdüm, kısa bir süre de olsa, önce zarar veririm bahanesiyle red etsem de asıl nedeni tahmin ettiğim gibi sürdükten sonra vuku buldu, artık hiç bir velespit beni tesiri altına alamaz, iflah olmam. o kısacık mesafede hızlanması, tüm ağırlığıma rağmen esnememesi, ses bir yana aktarma sisteminden bir çıtırtı bile çıkmaması, eksik sağ maşasına karşın kararlı yapısı, kalbim pırpır ediyor hala üstünden geçen günlere rağmen.